Ik heb per ongeluk mijn SD-kaart geformatteerd en foto’s en video’s verloren die ik echt terug nodig heb. Ik ben meteen gestopt met het gebruiken van de kaart, maar ik weet niet zeker hoeveel gegevens er na een formattering eigenlijk kunnen worden hersteld of wat de veiligste herstelstappen zijn. Op zoek naar hulp bij gegevensherstel van een SD-kaart, wat ik kan verwachten en of herstelsoftware of een professionele dienst de betere optie is.
Ik heb dit ooit meegemaakt met een dronekaart, en het korte antwoord is ja, je bestanden staan er na een format vaak nog steeds op.
Wat er meestal gebeurt, is een snelle formattering. Je camera, drone of computer wist de bestandsindex en markeert de kaart als leeg. De foto- en videogegevens blijven vaak op de kaart staan totdat nieuwe opnames eroverheen worden geschreven. Het venster voor herstel staat dus nog open, maar het sluit snel.
Het eerste wat ik zou doen, is meteen stoppen met het gebruik van de SD-kaart. Haal hem eruit. Neem geen enkele clip meer op. Kopieer er niets meer naartoe. Elke nieuwe schrijfactie vergroot de kans dat de oude gegevens worden overschreven, en zodra delen zijn vervangen, wordt herstel lastig of onmogelijk.
Als je zelf de beste kans wilt hebben om bestanden terug te halen, gebruik dan herstelsoftware. Ik had de beste resultaten met Disk Drill. Wat er voor mij uitsprong, was videoherstel. Fotoherstel is vaak eenvoudiger. Video is waar veel tools tekortschieten, vooral als de kaart in een drone of actioncam is gebruikt en het bestand in stukken over de kaart verspreid is geraakt. Disk Drill bevat een geavanceerde cameraherstelmodus voor dit soort situaties.
Wat ik zou doen, stap voor stap:
Plaats de SD-kaart in je computer met een degelijke kaartlezer. Gebruik geen haperende. Slechte lezers verspillen tijd en zorgen er soms voor dat de kaart midden in een scan de verbinding verliest.
Installeer Disk Drill op de interne schijf van je computer. Laat de SD-kaart ongemoeid. Installeer er niets op.
Open het programma, zoek de SD-kaart in de apparatenlijst en voer een scan uit. Als de ontbrekende bestanden van een drone of camera komen, kies dan Geavanceerde cameraherstelmodus.
Wacht tot de scan is voltooid. Bekijk in de voorbeeldweergave wat er is gevonden. Ik controleer altijd een paar bestanden voordat ik ze herstel, want alleen een bestandsnaam zegt je niets.
Herstel de bestanden naar je computer, niet terug naar de SD-kaart. Herstelde gegevens op dezelfde kaart opslaan is precies hoe mensen de bestanden overschrijven die ze probeerden te redden. Ik heb het zien gebeuren.
Als je andere opties wilt, zijn er twee die vaak ter sprake komen:
PhotoRec werkt, en het is gratis. Ik heb het gebruikt. Het is niet gebruiksvriendelijk. De interface voelt gedateerd aan, bestandsnamen komen meestal verminkt of generiek terug, en de mapstructuur is verdwenen. Prima als je tijd en geduld hebt. Lastig als je honderden clips hebt.
R-Studio is serieuze software, maar ik zou het niet aanraden aan iemand die de makkelijke weg zoekt. Het is vrij technisch. Bovendien herstelt de gratis versie geen bestanden groter dan 1 MB, waardoor het voor de meeste videoherscenario's geen goede keuze is.
Als de kaart helemaal niet meer wil koppelen, steeds de verbinding verbreekt of opnames bevat die je niet kunt vervangen, zou ik stoppen met het doe-het-zelfgedeelte. Op dat moment zijn professionele herstelbedrijven de veiligere keuze. Zij gebruiken hardwaretools en methoden op chipniveau waar gewone gebruikers niet over beschikken. Het kost meer, ja, maar veel labs werken op basis van geen data, geen kosten, dus je betaalt niet altijd voor een mislukte poging.
Dus ja, herstel is in veel gevallen van geformatteerde SD-kaarten nog steeds mogelijk. Het belangrijkste is snelheid en terughoudendheid. Stop met het gebruik van de kaart, scan hem vanaf een computer en herstel bestanden naar een andere locatie. Dat is belangrijker dan mensen denken.
De beste kansen hangen af van wat voor soort formattering er is gebeurd.
Een snelle formattering op een SD-kaart laat vaak de meeste ruwe gegevens nog staan. Een volledige formattering verlaagt je kansen flink. Als de kaart na het formatteren nog in een camera heeft gezeten en je zelfs maar 2 of 3 nieuwe video’s hebt opgenomen, loopt het verlies snel op omdat videobestanden groot zijn en brede delen overschrijven. Foto’s blijven vaker behouden dan lange 4K-clips. Dat is balen, maar het is waar.
Ik ben het met @mikeappsreviewer eens over stoppen met gebruiken. Ik zou eerst nog één extra stap aanraden. Maak een byte-voor-byte-image van de SD-kaart voordat je gaat scannen. Werk met de image, niet met de kaart. Als de kaart zwakke sectoren heeft of raar begint te doen, heb je nog steeds één goede kans. Op Linux of Mac is ddrescue een solide keuze. Op Windows kunnen sommige herstelapps ook een image maken. Disk Drill is hier prima omdat je daarmee de kaart kunt scannen en naar een andere schijf kunt herstellen, en het werkt vaak goed bij verwijderde foto- en videosets.
Eén punt waar ik het licht mee oneens ben. Ik zou niet meteen meerdere diepe scans met verschillende tools op de originele kaart uitvoeren. Te vaak opnieuw verbinden, te veel belasting voor goedkoop flashgeheugen.
Realistische verwachting:
- Snelle formattering, geen nieuwe gegevens geschreven, kaart gezond. Vaak een hoog herstelpercentage.
- Snelle formattering, wel wat nieuwe gegevens geschreven. Gemengd resultaat.
- Volledige formattering of versleutelde kaart. Het herstelpercentage zakt hard.
- Kaartfouten, verbreekt de verbinding, onleesbare grootte. Stop met doe-het-zelf.
Ook zijn bestandsnamen en mappen vaak weg, zelfs wanneer bestanden terugkomen. Beoordeel herstel niet alleen op bestandsnamen.
Als je meer gebruikerservaringen wilt, is deze thread de moeite waard om te lezen:
discussie over herstel van geformatteerde SD-kaarten voor verloren foto’s en video’s
Realistisch antwoord: als het een snelle formattering was en je echt meteen bent gestopt met het gebruiken van de kaart, dan zijn de kansen op herstel vaak behoorlijk goed. Niet goed in de zin van “100% geen probleem”, maar wel veel beter dan de meeste mensen aannemen. Foto’s komen meestal vaker terug dan grote videobestanden, vooral als de video’s gefragmenteerd waren.
Ik ben het grotendeels eens met @mikeappsreviewer en @cacadordeestrelas, maar ik ben iets minder optimistisch over een “hoog herstelpercentage” als algemene regel. SD-kaarten zijn vreemd genoeg erg inconsistent. Twee kaarten kunnen dezelfde formattering krijgen en de ene geeft bijna alles terug, terwijl de andere een hoop kapotte clips en naamloze JPG’s oplevert. Dat is gewoon flashopslag die vervelend doet.
Wat in jouw geval het meest van belang is:
-
Type formattering
- Snelle formattering: beste kans
- Volledige formattering: veel slechter
- Formatteren in de camera op sommige nieuwere apparaten: kan slechter uitpakken dan mensen verwachten
-
Of TRIM/wissen is geactiveerd
Op sommige SD-kaarten en adapters kunnen verwijderde blokken actief worden gewist. Als dat is gebeurd, daalt de kans op herstel sterk. Daarom doen sommige mensen alles “goed” en krijgen ze toch bijna niets terug. -
Gezondheid van de kaart
Als de kaart vóór het formatteren al kuren had, blijf er dan niet steeds opnieuw aan prutsen.
Mijn kijk op het veiligste herstelpad:
- Als de bestanden extreem waardevol zijn, maak dan eerst een image van de kaart.
- Herstel indien mogelijk vanaf die image.
- Gebruik eerst één degelijke tool in plaats van willekeurig 5 apps te testen.
- Sla herstelde bestanden alleen ergens anders op.
Qua software is Disk Drill een redelijke eerste keuze omdat het makkelijk te gebruiken is en beter omgaat met herstel van foto’s/video’s dan veel tools voor beginners. Als je er eerst een indruk van wilt krijgen, is deze Disk Drill-recensie en hersteluitleg een prima overzicht.
Nog iets wat mensen vaak vergeten: herstelde video’s kunnen wel bestaan, maar niet afspeelbaar zijn totdat ze zijn gerepareerd. Raak dus niet in paniek als een bestand terugkomt en VLC moeilijk doet.
Als de kaart steeds de verbinding verbreekt, een verkeerde capaciteit toont of opnieuw vraagt om geformatteerd te worden, zou ik daar stoppen met doe-het-zelf. Dat is het punt waarop mensen van een herstelbare puinhoop een totale ramp maken door koppig te blijven.
Realistisch gezien kan herstel van een geformatteerde SD-kaart variëren van “bijna alles” tot “nauwelijks iets”, en veel daarvan hangt af van één irritant detail dat mensen vaak overslaan: welk apparaat heeft de formattering uitgevoerd. Ik ben het niet helemaal eens met het algemene idee dat snel formatteren altijd een hoog herstelpercentage betekent. Op sommige camera’s, drones en telefoons is het “formatteer”-proces agressiever dan het label doet vermoeden.
Een paar dingen die ik zou toevoegen aan wat @cacadordeestrelas, @jeff en @mikeappsreviewer al hebben behandeld:
- Kleine foto’s herstellen meestal schoner dan grote video’s
- Het aantal herstelde bestanden is niet hetzelfde als bruikbaar herstel
- Een kaart kan er gezond uitzien en toch corrupte videofragmenten teruggeven
Waar ik als eerste op zou letten, is of de herstelde voorbeelden daadwerkelijk volledig openen. Als een tool 2.000 bestanden vindt maar de helft van de video’s na 3 seconden vastloopt, is dat geen geweldig resultaat.
Over Disk Drill: het is een redelijke eerste doe-het-zelfoptie omdat het gemakkelijk te gebruiken is en goed omgaat met gangbare foto- en videoformaten.
Voordelen
- eenvoudige interface
- goede ondersteuning voor voorvertoning
- behoorlijk goed in herstel van foto’s en video’s van SD-kaarten
- kan minder intimiderend zijn dan forensische tools
Nadelen
- geen wondermiddel als gegevens zijn overschreven of getrimd
- diepe scans kunnen rommelige bestandsnamen opleveren
- herstel van grote video’s kan nog steeds gedeeltelijk beschadigd terugkomen
- betaalde herstelbeperkingen zijn afhankelijk van de versie
Mijn mening: gebruik eerst één goede tool, controleer de voorvertoningen en beoordeel op bestandsintegriteit, niet alleen op aantallen bestanden. Als de kaart nu een vreemde grootte toont, traag leest of willekeurig de verbinding verbreekt, stop dan met experimenteren. Dat is het punt waarop doe-het-zelfherstel slechter begint te worden, niet beter.

